مسیر پیشرفت و همزیستی ملی
ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به نظامی قانونمدار، شفاف، مردمی و خدمتگذار نیاز دارد؛ نظامی که بر پایه عقلانیت و منافع ملی حرکت کند و امکان حضور تمامی گروهها و احزاب در پارلمان و مدیریت کشور را فراهم آورد. تجربه تاریخی نشان میدهد زمانی که آرمانگرایی ایدئولوژیک با واقعیتهای ملموس مردم همسو نباشد، خواستهها و نیازهای روزمره پاسخ داده نمیشوند و زیرساختها دچار فشار و آسیب میگردند.
هرگونه استفاده غیرمستقیم از منابع ملی یا تمرکز قدرت در بخشهای خاص، بدون پاسخگویی و شفافیت، زمینهای برای ضعف در مدیریت کشور و محدود کردن مردم ایجاد میکند. نظامی که نیروهای نظامی را فراتر از وظایف مرزی و دفاعی به کار گیرد، ممکن است تعارضی میان مردم و قدرت به وجود آورد؛ اما وقتی رأی و خواست مردم محترم شمرده شود، صلح، سازش و همزیستی میتواند برقرار باشد و همه در کنار یکدیگر با اعتماد زندگی کنند.
تجربه انقلاب و جنگ هشت ساله با عراق نشان میدهد آرمانها اگر با واقعیت همسو نباشند، میتوانند فرصتهای پیشرفت را از بین ببرند. شهیدان و کسانی که جان خود را برای حفظ کشور فدا کردند، یادآوری میکنند که خدمت به ایران و ملت، اولویت اصلی است و این مسیر باید با خرد، اتحاد و مسئولیتپذیری ادامه یابد.
امروز، ایران برای بازسازی و پیشرفت اقتصادی، اجتماعی و سیاسی نیازمند همبستگی ملی، بهرهگیری خردمندانه از تمام منابع و توانایی نیروهای خود و احترام به حقوق همه شهروندان است. بررسی گذشته و شناخت کسانی که ناخواسته یا عمداً به ضعف کشور دامن زدهاند، فرصت بازنگری و اصلاح فراهم میکند. مسیر موفقیت از طریق قانونمداری، شفافیت و بهرهگیری مؤثر از ظرفیتهای انسانی و طبیعی کشور میگذرد و زمینه را برای ایرانی آباد، پیشرو و همزیست فراهم میآورد.
No comments:
Post a Comment