پرهیز از بازی‌های از پیش‌طراحی‌شده

جریان‌های اصلاح‌خواه، اگر دغدغه معنا، اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی دارند، ناگزیرند نسبت به سازوکارهایی که بیش از آن‌که رقابتی واقعی باشند، نمایشی از پیش‌چیده‌اند، با احتیاط برخورد کنند. ورود به فرآیندهایی که نتیجه و قواعد آن از پیش تعیین شده می‌نماید، نه‌تنها به اصلاح ساختاری نمی‌انجامد، بلکه می‌تواند به فرسایش بیشتر امید و تکرار چرخه بی‌اعتمادی بینجامد. مسئله، نفی مشارکت به‌طور مطلق نیست؛ بلکه تأکید بر مشارکتی است که معنا داشته باشد، امکان انتخاب را فراهم کند و شأن رأی‌دهنده را حفظ نماید. اصلاح، زمانی باورپذیر است که از بازی‌های نمایشی فاصله بگیرد و به بازسازی گفت‌وگو، شفافیت و پاسخ‌گویی بیندیشد. در غیر این صورت، حضور در صحنه‌ای که قواعدش بیرون از اراده جامعه تعیین شده، بیش از آن‌که اصلاح‌گر باشد، به بازتولید همان وضعیت پیشین یاری می‌رساند.